நீங்கள் இதை படிக்காதீர்கள் | சாப விமோசனம்: விடுதலையின் கதையா? அல்லது விமோசனமற்ற சாபத்தின் நினைவூட்டலா? ஒரு பெண்ணின் மௌனம் பேசத் தொடங்கும் இடம் சாபம் – என்பது வெறும் சொல் அல்ல . அது ஒரு சமூகத்தின் கூட்டுப் பழிவாங்கும் உணர்வின் மொத்த உருவம் , குளத்தில் வீசப்பட்ட கல்லைப் போல வட்டமிட்டுப் பரவும் ஒரு நஞ்சு . புதுமைப்பித்தனோ , அந்தச் சாபத்தின் உட்புற வெப்பத்தைத் தன் விரல் நுனியில் சுமந்துகொண்டு , நம்மை ஒரு மூலைக்கு இழுத்துச் செல்கிறார் . “ சாப விமோசனம் ” வாசிக்கத் தொடங்கும்போதே , நமக்குத் தெரிந்துவிடுகிறது – இது அகலிகையின் கதை மட்டுமல்ல , “ அவள் ” பெயர் தெரியாத , ஆனால் உடல் மட்டுமே தீர்ப்புக்கு உட்படுத்தப்பட்ட எல்லாப் பெண்களின் கதையும் . புதுமைப்பித்தனின் எழுத்தில் எரியும் கோபம் ? அது எங்க...